Kiezen voor geluk na een verkeerde studiekeuze

Oké, ik heb het dus al eerder verteld: ik vind kiezen gewoon lastig. Niet voor niets dat ik al duizend potentiële beroepen heb genoemd: patholoog anatoom, forensisch recherche, stewardess, visagist, schrijfster, communicatiemedewerker, journalist… Kortom: veel interesses.

Kiezen, al op jonge leeftijd

Zo begon ik dus in 2015, na een voorspoedige middelbare schoolcarrière, met de hbo-bachelor Communicatie. Dit wel na twijfels. Ik twijfelde namelijk met kiezen tussen de lerarenopleiding Nederlands en de studie Communicatie, ik was tenslotte nog maar zeventien. Maar ik had wel wat met communicatie: iemand activeren en motiveren om tot een bepaalde actie over te gaan. Wist ik veel dat het zoveel breder was. Ik kreeg vakken als eventmanagement en visuele media, en eigenlijk trokken deze vakken mij totaal niet. Fotograferen vond ik wel leuk, maar de foto’s nadien bewerken met Photoshop was niet mijn sterkste punt. Na vier maanden had ik het wel gezien. Ik werd hier niet gelukkig. Dus: gauw stoppen maar!

Ik wilde weer naar mijn eerste liefde: de docentenopleiding. Handig, dacht ik, die studie zit hier ook op de NHL. Maar helaas mocht ik niet in februari beginnen, ik moest wachten tot september. Gelukkig had ik een leuk bijbaantje waarmee ik de tijd wel zou kunnen verdrijven. Volgend jaar maar weer naar Leeuwarden, dacht ik. Tot mijn vriend in juni werk kreeg in Lelystad. Leeuwarden-Lelystad zou lastig zijn om te reizen, en ik wilde vanzelfsprekend wel met hem mee naar Lelystad. Zwolle lag erg voor de hand, dus koos ik ervoor om vanaf september 2016 te studeren aan Windesheim in Zwolle.

De goede keuze, of toch niet?

Direct in de eerste week dacht ik: yes, dit is wat ik wil. Ik genoot van het studeren en ik wilde mooie cijfers halen. De vakken waren allemaal hartstikke leuk en ook de klas was ontzettend gezellig. Vanaf februari ging ik één dag in de week op stage. Ik gaf les aan vmbo-kb en vmbo-bb. Ik vond dit best pittig, maar dankzij mijn engelengeduld rondde ik de stage af met een uitmuntend. Hartstikke blij.

Kiezen voor een stapje hoger

Toch begon ik (weer) licht te twijfelen… Wil ik dit wel? Er waren een aantal klasgenootjes die kozen voor de universiteit, en ik zat er ook aan te denken… Ik bezocht de websites en ik zag dat je misschien wel als communicatieadviseur aan het werk zou kunnen. Of als tekstschrijfster, of journalist, of toch nog als docent Nederlands. Alle puzzelstukjes van mijn interesses vielen samen. Maar er was nog iets wat mijn keuze dreef, namelijk iets als ambitie. Door middel van mijn universitaire studie wilde ik echt alles uit mijzelf halen. Jong geleerd is oud gedaan, en als je nou eenmaal gezegend bent met een slim koppie dan moet je die hersens ook gebruiken.

Daarom koos ik dus voor de studie Nederlandse Taal en Cultuur in Groningen. Niet dat Groningen-Lelystad nou zo makkelijk te bereizen viel, maar goed. Daar zou ik vast wel aan wennen. Ik begon in september 2017. Eerst vond ik het allemaal wel prima, maar toch ontbrak er vanaf het begin al een soort vibe, een soort wilskracht. Ik vond de vakken een beetje duf en ook de vakken die gericht waren op het lesgeven waren een gemis. Dat vond ik nou juist zo interessant bij de lerarenopleiding. Toch maar doorzetten, want misschien krijg ik in de tweede periode leukere vakken? De tentamens kwamen er aan en ik moest gewoon mijn verstand op nul zetten en gaan leren.

Foute keuze!

De tentamens waren geweest en ik kreeg mijn cijfers terug. Twee keer een 6,8 en één keer een 5,5. Mooi zo, studiepunten binnen. Dit was niet echt mijn stijl van denken, maar goed. De universiteit is nou eenmaal veel pittiger dan het hbo. Achten en negens zou ik toch niet zo snel meer gaan halen. Op naar de volgende periode.

Semantiek, pragmatiek en klankleer stonden op het programma. Wat. Een. Rotvakken. Onderzoek doen naar het verschil tussen ‘voor’ en ‘achter’, of onderzoeken op hoeveel manieren je kon zeggen dat je er niets van begreep (ik snap er geen bal van, ik snap er geen zak van, ik snap er geen klote van)… Dat was dus waar de docenten zich mee bezig hielden. Er zijn vele onderzoekers die onderzoek doen naar hoe ziektes genezen kunnen worden, maar zij deden onderzoek naar dit! Daar snap ik dus geen snars van.

kiezen voor een stap terug. Of, toch vooruit?

Weer kwam de vraag: wil ik dit? Nee. Dat was al gauw duidelijk. Het was een optelsommetje: weinig interesse in de vakken + geen praktijk + het gevoel dat ik mijn doel met een hele grote omweg ging bereiken + de vermoeiende reis. Knoopje doorhakken en kiezen om terug te gaan naar Windesheim. Mijn droom, mijn ambitie achterna. En zo ga ik straks in februari weer verder met de lerarenopleiding Nederlands, gewoon lekker op hbo-niveau. Een stapje terug dus. Maar wel kiezen voor wat ik echt wil. Gaan voor waar ik acht jaar geleden al van droomde. En ik weet dat het niet erg is om toch een stapje terug te nemen. Ik weet nu zeker wat ik wil, en ik weet ook dat ik nu nooit zal denken: ‘had ik toen maar voor de universiteit gekozen.’ 

Ik weet dat ik nu weer mijn geluk achterna ga, en ik hoop hiermee misschien inspirerend te kunnen zijn voor jou. Want je kunt wel altijd hoger willen, maar is dat ook waar je gelukkig van wordt? En vergeet niet, dat je heel veel keuzes terug kunt draaien, dus: wees vooral niet bang om te kiezen!

Liefs, Binnita

Oh ja, wil jij ook jouw verhaal delen? Reageer dan snel op deze blog! Of wil je dit verhaal delen? Sharing is caring! 😉

Brendan Church

Een gedachte over “Kiezen voor geluk na een verkeerde studiekeuze

  1. Nicolette Brata schreef:

    Hoi Binnita,
    Mag ik vragen of al deze veranderingen enige invloed hebben gehad op je studiefinanciering en in welke mate en met welke voorwaarden.
    Bij voorbaat dank,
    Nicolette

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *